گزارش برنامه گروه کوهنوردی اژکهن 

عنوان برنامه : قله جهان بین (۳۲۷۵ متر )

تاریخ اجرا : دهم شهریور ۹۶

سرپرست برنامه : مژگان حسن پور

افراد شرکت کننده در برنامه :

 ۱۷ نفر (مینی بوس ) و ۴ نفر (ماشین شخصی )

کیوان زمانی (سرقدم )  ،  علی پیروزمند (راهنما )  ، علی صرامی (مسئول فنی )  ، موسی نادری ، سینا خلیلی ، پیمان آزادی ، پونه مرادی ، مژگان حسن پور ، مینا پناهی ( مسئول محیط زیست ) ، سمیه حدادی ، فاطمه ارغنده (عکاس )، زهره عبدالهی ، زهرا طالاری ، جهان          (عقب دار ) ،

کوه شناسی منطقه :

کوه جهان بین درجنوب غربی شهرکرد مرکزاستان چهارمحال وبختیاری و در مجاورت شهرستان هفشجان قرار دارد .این کوه یکی از کوه های رشته کوه زاگرس است . شهرهای هفشجان و جونقان به صورت قرینه در دودامنه شمال شرقی و جنوب غربی بخش مرکزی این کوه از نزدیک ترین شهرها به کوهستان هستند .

 این کوه طوری قرار دارد که در هوای صاف کوه های کرکس ، کلاه قاضی ، دالان کوه ، آنالوجه ، شاهانکوه ، هشتاد ، زردکوه و... را می توان رؤیت کرد . همچنین از فرازاین قله منطقه عظیمی شامل شهرکرد ، نجف آباد و اصفهان دیده می شود . به همین خاطر شاید این کوه ،جهان بین نام گرفته است .

گزارش صعود :

حدود ساعت پنج ونیم صبح جمعه بار دیگر راهی سفری کوتاه شدیم تا روزی به یاد مادنی را رقم بزنیم . مسیر ما شهرکرد و روستای هفشجان بود . به روستا که می رسیم جاده معدن را ادامه می دهیم تا به چشمه «زنه » که به برکت آن درختانی بلند قامت وباغی سرسبز پدید آمدند ، می رسیم . (ارتفاع در این منطقه ۲۲۷۰ متر هست.)

پس از خورن صبحانه و انجام مقدمات صعود ( تعیین مسئولیتها ، انجام حرکات کششی ) ، ۹:۳۰ کوله ها را به دوش انداختیم و از شیب نه چندان تندی که مشرف به باغ بود راه را پیش گرفتیم – بنا به تصمیم راهنما و سرپرست ، مسیر متفاوت و جدیدی را برای صعود انتخاب کرده بودیم .از آن جایی که این منطقه زمستان های سرد و سختی دارد به نظر می آمد ما مسیر زمستانه را طی می کردیم -  پوشش گیاهی منطقه ،خاربن و بوته های گون بودند که هرچند گام نهادن درمیانشان احساس ناخوشایندی را بوجود می آورد اما برای ما که در راه کوه و کوهنوردی سالیانی را گذرانده بودیم اثر چندانی نداشت !!! مسیر شیب را کمی متمایل به راست ادامه می دهیم ، پس از پیمایش حدود سه ساعت قله در سمت چپ نمایان می شود . از این جا برای رسیدن به قله شیبی تند ونسبتا ً طولانی را باید طی کنیم . در نهایت ۱۳:۴۵ پا به قله نهادیم :

می خواهم چکاد باشم تا جز بلندگرایان روشن با غرورم در نیامیزند و جز تندرهای وحشی در پیشگاهم به نیایش نایستند وجزبادهای سخت وسرد آرزوی گذربر پایگاهم نداشته باشند .

مدت سی دقیقه روی قله ماندیم و برای برگشت مسیر شن اسکی، که دره ای با  حدود۲۰۰  متر فاصله با مسیر صعود و راه مناسب تری برای پائین آمدن بود را انتخاب کردیم .حدود ساعت ۵ عصر به چشمه رسیدیم . استراحت ،ناهارو راهی دوساعت ونیمه را  برای رسیدن به اصفهان ،با مینی بوس در پیش گرفتیم .